Binnen op een loopband hardlopen met een groot plastic gasmasker strak over je gezicht getrokken, is op z’n minst een uitdaging te noemen, zeker als je lichtelijk astmatisch, lichtelijk claustrofobisch en lichtelijk verkouden bent. Ik ben die uitdaging toch aangegaan, omdat ik meer wilde weten over mijn conditie. Op de foto is het mondstuk overigens nog niet aangesloten. 

Zo langzamerhand is het namelijk tijd om conclusies te trekken naar aanleiding van mijn experiment met de Maffetone-methode. Ik zou eigenlijk tot eind december doorgaan met de basistraining, maar ik heb inmiddels al besloten het over een andere boeg te gaan gooien. De methode bracht me namelijk, na wat vooruitgang in het begin, geen verbetering meer. Sterker nog: ik had het gevoel dat ik weer achteruit ging. Dat kan niet de bedoeling zijn van een trainingsprogramma.

Om uit te sluiten dat het aan mij lag, heb ik een uitgebreid sportmedisch onderzoek laten uitvoeren bij Jessica Gal in Amsterdam. De uitkomsten van dat onderzoek tonen aan dat ik in alle opzichten fit en gezond ben (gelukkig!). Dat dacht ik natuurlijk ook wel, maar mijn belangstelling ging vooral uit naar de inspanningstest op de loopband met ademgasanalyse. Ik had gekozen voor Jessica Gal, omdat je bij haar de test op de loopband kunt doen in plaats van op de fiets. Hartslag, ademritme en zuurstof/koolzuurverhouding worden tegelijk gemeten. De laatste waarde, RQ of RER genoemd, geeft aan in welke mate je op vetverbranding en op suikerverbranding loopt. Een waarde van 0,7 betekent volledige vetverbranding, een waarde van 1,0 betekent volledige suikerverbranding. Dat laatste punt wordt ook wel het omslagpunt genoemd.

De bovengenoemde uitdaging met het masker was voor mij dermate groot, dat ik voortijdig gestopt ben met de test (bij een hartslag van 187). Dat is op zich niet zo erg, omdat ik toch vooral geïnteresseerd ben in de lagere hartslagzones. Achteraf bleek dat ik nog niet mijn echte omslagpunt had bereikt, dus dat blijft voor mij vooralsnog een onbekende. Maar ik weet op de lagere intensiteitsniveaus wel wat de relatie is tussen mijn hartslag, RER en ademfrequentie. De tabel uit mijn vorige blog kan nu dus worden aangevuld met de daadwerkelijk gemeten ademfrequentie en hartslag.

% Vetverbranding

RQ/RER*

Ademfrequentie

Hartslag

100%

0,70

--

--

75%

0,78

18

146

50%

0,85

25

168

25%

0,93

33

183

0%

1,00

--

--

Opvallend is dat ook de ademfrequentie goed overeenkomt met de waarden die ik uit het boek van Koen de Jong heb gehaald. Ik zit er in de hogere zones iets boven, maar ik wijt dat aan mijn toenemende claustro-gevoelens. In een meer natuurlijke situatie zal de ademfrequentie een goede indicatie zijn voor de mate van vet/suikerverbranding.

Mijn conclusie is dat mijn aerobe grens zoals Maffetone die bedoelt (mijn “MAF-rate”) 146 is en dat de formule “180 - leeftijd” voor mij in ieder geval niet opgaat. Daardoor heb ik naar mijn mening minder effectief getraind en minder resultaat bereikt dan misschien mogelijk was geweest. De les is natuurlijk dat algemene formules slechts iets over gemiddelden zeggen en dat je daar niet van uit moet gaan als je met enige precisie wilt trainen.

Ik denk dat veel mensen op een te hoge intensiteit trainen en dat veel mensen baat kunnen hebben bij een trainingsmethode die hen leert om met een lagere hartslag te lopen, zoals het Maffetone-programma. Ook voor mij is het goed geweest dit te doen en hopelijk heb ik er gedurende langere tijd voordeel van. Het is in die zin een waardevolle benadering. Maar als je hiermee aan de slag wilt, ga dan niet zomaar uit van de 180-formule. Probeer je MAF-zone op je eigen individuele gegevens te baseren. Een inspanningstest, bijvoorbeeld met ademanalyse, kan je de juiste informatie leveren.

De volgende stap is: hoe nu verder na deze basisperiode en met al deze kennis? Daar kom ik een andere keer weer op terug.

Interessant of leuk? Wil je het dan delen met anderen? Dank je wel. 

Terug naar overzicht...